— Еңбек жолымды 2008 жылы Т.Рысқұлов аудан әкімдігі дене шынықтыру және спорт бөлімінде заңгер болып бастаған едім. 2012 жылы Тұрымқұл ауылына келін болып түстім. Қолым боста тапсырыспен тәтті нандар, бәліштер пісіріп саттым. Ауылда жұмыстың жоқтығы маған екінші мамандық алуға ықпал етті. Сөйтіп бастауыш сынып мұғалімі мамандығын бітіріп алып, 2016 жылдан бастап ұстаздық қызметті де қатар алып келемін, — дейді ол.
«Ана – көрген тон пішер, ата – көрген оқ жонар» демекші бала күнінен анасы мен әжесінің іс тігіп, тігіншілікке баулығанының жемісін келін болып түскенде көріп отыр. «Анам мен әжемнен көп нәрсе үйрендім. Осы кісілерден үйренгеніммен қоса, заман талабына сай кәсіп ашу жолында көптеген курстарға қатысып шеберлігімді шыңдадым. «Қимылдаған қыр асар» деген сөз бекер айтылмаған екен. Осы ретте «Бизнестің жол картасы – 2020» бағдарламасы аясында 2 миллион теңге грант ұтып алып, тігін цехын аштым. Кәсіп ашуда да өз қызықтары мен қиындықтары қатар жүрді. Әсіресе, көмекші тігінші қажеттілігі туындап, ауылдағы жұмыссыз үйде отырған аналарды өзім білетін курстарда үйренген тәжірибеммен бөлісіп, оқытып, тігінші мамандығына баулып, жұмыспен қамтамасыз етіп келемін» дейді ол.
— Ал пандемия басталғалы көп реттік қолданыстағы бетперде тігіп, мекемелерге таратып келеміз. Осы жылдар ішінде жұмыспен ғана шектеліп қалмай, кәсіби шеберлігімді шыңдау жолындағы ізденістерімді еш тоқтатпадым. Бұл үш мамандықты қатар алып жүру мен үшін керек, бұлар менің алға қойып отырған мақсатыммен тікелей байланысты. Ауыл төрт түліксіз болмайды деп келешекте қолда бар сиыр, жылқы, қой санын көбейтіп шаруа қожалығын ашуды және тігін цехымның қанатын кеңге жаюды армандаймын, — дейді Назира Мұратқызы.
Ол өзінің осынша шаруаны қатар атқаруына қолдау танытып отырған жолдасына да ризашылығын жеткізді.
